• می 24, 2020
  • HAMED
  • 0

فیزیوتراپی در دررفتگی مکرر شانه

PHYSICAL THERAPY IN RECURRENT DISLOCATION OF SHOULDER

KINESITHERAPIE POUR DISLOCATION RECURRENTE DE L`EPAULE

مفصل شانه نسبت یه سایر مفاصل، مفصلی هست دارای آسیب پذیری بالایی میباشد. این مفصل از سر استخوان بازو و یا همان هومروس و حفره کتف که گلنوئید نامیده میشود تشکیل شده است.

حفره گلنوئید ذاتا حفره ای کم عمق هست که بوسیله لایه ای غضروفی اطراف آن کمی عمیق گشته تا بتواند سر هومروس را داخل خودش نگهدارد.

اطراف این مفصل کیسه ای فیبری کلازنی بنام کپسول قرار دارد که مایع مفصلی و محتویات داخل مفصل را درون خودش نگهمیدارد.این کپسول در عقب محکم هست ولی در جلو شل میباشد که به فرد اجازه حرکت در جهات مختلف را می دهد.

در عارضه دررفتگی مکرر شانه بعلت شلی کپسول قدامی(جلویی) و انجام حرکات دورانی و مکرر در شانه یا سابقه ضربه به شانه و یا حمل و پرتاب اشیاء سنگین در مشاغل ، سر استخوان بازو از حفره خود خارج شده و بسمت قدام در میرود.

علایم عارضه

برجستگی قدام شانه

گرم و متورم بودن ناحیه

دردناک بودن ناحیه

اسپاسم و گرفتگی عضلات قدام شانه

درمان پزشکی

بعد ایجاد عارضه بیمار به پزشک ارتوپد مراجعه میکند و پزشک مفصل را طی مانوری جامیاندازد و شانه بند مخصوص و داروهای تسکینی و ضد التهابی تجویز میکند.

در بعضی افراد که دررفتگی مکرر دارند و بیش از دو یا سه بار در هفته مفصلشان در میرود و یا حتی خودشان مفصل را میتوانند از جا خارج کنند، برای جلوگیری از این حالت و عواقب تخریبی و التهابی مزمن آن بر روی مفصل و برای جلوگیری از بی ثباتی مفصلی ،پزشک جراح فوق تخصص شانه تصمیم به جراحی و کوتاه کردن کپسول قدامی جهت ثبات دادن به مفصل شانه میگیرد تا دیگر مفصل در نرود.

راه ها و روش های درمان

درمان دررفتگی و نیمه دررفتگی شانه هر دوی موارد در رفتگی یکباره یا مکرر شانه در ابتدا بطور معمول با برنامه های توان بخشی غیر جراحی تحت نظر فیزیوتراپ درمان می شود. به هر حال، عمل جراحی تثبیت مفصل شانه نیز در صورتی برای بیمار استفاده می شود که روش های درمان مبتنی بر حرکت های ورزشی موفقیت آمیز نباشند.

مرحله ۱- باز آموزی مفصل.کنترل یکپارچگی عصبی عضلانی مهم ترین مسئله ضروری برای درمان در رفتگی اخیر ایجاد شده در مفصل شانه، اطمینان از وارد نشدن آسیب به اعصاب یا رگ های خونی است. در صورتی که شانه شما به صورت طبیعی به محل اولیه باز خود باز نمی گردد، مهم است که در اسرع وقت به بیمارستان مراجعه و از وضعیت آن عکس رادیولوژی تهیه شود. در ادامه با توجه به عکس تهیه شده، پزشک می تواند استخوان های شانه را به محل طبیعی خود باز گرداند.

مرحله ۲- کاهش درد. حداقل کردن ورم و حفاظت از محل آسیب دیدگیدر این مرحله لازم است درد بیمار کنترل شود. در روزهای اولیه پس از آسیب دیدگی، بیمار احتمالاً با درد در هنگام حرکت دادن شانه مواجه می گردد. بین دو تا شش هفته پس از آسیب دیدگی، لازم است از کشیدن بافت های شانه خودداری گردد. به این منظور، معمولاً برای بیمار یک بند محافظ شانه برای حفاظت از شانه و بی حرکت کردن آن تجویز می گردد.
علاوه بر این، متخصص فیزیوتراپی می تواند از روش ها و ابزارهای مختلف برای کاهش درد و التهاب بیمار استفاده نماید. این روش ها شامل یخ درمانی، الکترو درمانی، طب سوزنی، ماساژ بافت نرم و استفاده موقت از بند محافظ برای کاهش فشار وارد شده به رباط های آسیب دیده شانه است.

مرحله ۳- حفظ و بازیابی کنترل و قدرت عضله : در هنگام مواجه شدن با در رفتگی شانه، حفظ قدرت عضلات چرخاننده بازو و تثبیت استخوان سر شانه (تیغه شانه) از اهمیت خاص برخوردار است. به این منظور فیزیوتراپ وضعیت عضله شانه را ارزیابی کرده و از بهترین تمرین های حرکتی برای رفع نیازهای درمانی آن استفاده می نماید.

مرحله ۴- بازیابی حرکت ها و وضعیت عادی شانه : با از بین رفتن درد و التهاب و نیز شروع فرآیند بهبود رباط ها، فیزیوتراپ توجه خود را به بازیابی دامنه عادی حرکت مفصل، قدرت عضله، حرکت بافت عصبی و کشش عضله معطوف می کند. در این حالت برنامه درمانی می تواند شامل تکنیک های حرکتی و ایجاد هماهنگی، ماساژ، حرکت های کششی عضله و تمرین های عصبی پویا، و نیز طب سوزنی، درمان نقطه محرک و درای نیدلینگ باشد. فیزیوتراپ دارای تخصص لازم در تکنیک هایی است که بهترین نتیجه را برای شرایط بیمار به همراه دارد و بسیاری از این روش ها می تواند از قرار گرفتن بیمار در شرایط در رفتگی مجدد شانه جلوگیری نماید.

مرحله ۵- بازیابی حرکت های کامل عضله در این مرحله، تمرکز برنامه توان بخشی بر بازیابی فعالیت های عادی فرد است. هر فرد استفاده خاص از شانه خود می کند و به این ترتیب با توجه به نحوه استفاده فرد از شانه، لازم است اهداف درمانی خاص برای بیمار مشخص کرد. فیزیوتراپ برنامه توان بخشی طراحی شده برای شانه را تحت کنترل دارد تا به این ترتیب از دستیابی به اهداف عملکردی شانه مطمئن گردد.

مرحله ۶- پیش گیری از در رفتگی مکرر شانه : در صورتی که برنامه توانبخشی شانه ضعیف باشد، همواره احتمال دارد در رفتگی شانه و نیم در رفتگی آن مجدداً تکرار شود. علاوه بر کنترل عضله، فیزیوتراپ می تواند وضعیت بیو مکانیک شانه را بررسی کرده و به این ترتیب اصلاح اشکالات ایجاد شده را شروع نماید.