جامعه نوین و فیزیوتراپی

MODERN SOCIETY AND PHYSICAL THERAPY

SOCIETE MODERNE ET KINESITHERAPIE

دنیای پیشرفته امروز در بخش بهداشت و درمان رویکردهای مدرن و ترقی خواهی را نسبت به دنیای قبل از قرن بیستم به خود گرفته است. یکی از این نگرش ها گزینش روش ها و درمانهایی است که کم خطر و کم هزینه تر و دارای اثرات پایدارتر باشد.

فیزیوتراپی دیدگاهی جامع نگر به موضوع بهداشت و درمان دارد. و فیزیوتراپیست در آموزش هایش حمایت کامل جسمی روانی و اجتماعی بیمار ویا فرد متقاضی خدمات غیر درمانی را می آموزد.

روش ها و تکنیک های فیزیوتراپی گاها جهت درمان و گاه جهت بهبود شرایط زندگی و LIFE STYLE بیمار بکار می رود.فرد متقاضی میتواند یک بیمار با یک عارضه و معلولیت باشد یا فردی عادی که خواستار بهبود و توسعه ظرفیت هایش میباشد.

بطور مثال فردی به فیزیوتراپی مراجعه میکند با شکستگی یکی از اندامها ،که باعث ناتوانی ،کاهش قدرت عضلانی و کاهش محدوده مفصلی شده وی است . فیزیوتراپیست با ارائه درمان ها به رفع عوارض و معلولیت فرد تا حد ممکن میپردازد.

ولی مثلا در فردی که به فیزیوتراپی مراجعه میکند تا انحرافی در مفاصل را که اصلا برایش در زندگی عادی مشکلی ایجاد نکرده و یا سلولیت های پوستی و یا قوام عضلانی را بهبود بخشد و یا ظرفیت های تنفسی را توسعه دهد ، این فرد به نوعی متقاضی روش هایی در فیزیوتراپی هست که مربوط به بهبود و توسعه شرایط جسمانی در زندگی میباشد و به نوعی بهبود LIFE STYLE.

غیر از درمان ها و توصیه های مربوط به شرایط جسمانی ، فیزیوتراپیست با پرسیدن شرایط زندگی بیمار از لحاظ محیط زندگی و روابط اجتماعی و وضعیت روحی و روانی به وی توصیه های لازم را می نمایند.

مساله مهم دیگر که فیزیوتراپیست در ارتباط با بیمار در نظر میگیرد ، تغذیه هست، تغذیه مناسب با شرایط عارضه بیمار و سن وی میتواند کمک شایانی به بهبودی و توسعه ظرفیت هایش بکند. که انواع ویتامین ها و فیبر و پروتئین و املاح و مواد متابولیک و مغذی در تغذیه بیمار فراخور حال وی در نظر گرفته میشود.

یکی از موارد مهم در مورد روش های فیزیوتراپی زمان مراجعه فرد به متخصص فیزیوتراپی میباشد. متاسفانه در ایران بعلت ناآگاهی و یا غرض ورزی بعضی از پزشکان و نبود سیستم ارجاع مستقیم به فیزیوتراپی ،گاهی بیمار وقتی به فیزیوتراپی مراجعه میکند که زمان طلایی موثر روش ها و مدالیته های فیزیوتراپی گذشته است و این باعث طولانی شدن وگاها عدم تاثیر فیزیوتراپی خواهد شد.

و بازهم متاسفانه بسیار مشاهده شده است که بعضی پزشکان با تزریق کورتون و هیالگان و پی آر پی و ازون تراپی و دادن دوره های دارویی غیر ضروری نه تنها باعث بهبودی بیمار نمیشوند بلکه حتی ضرر جسمی و وخیم شدن حال بیمار هم اتفاق میفتد و بیمار زمان طلایی درمان امن و بی خطر فیزیوتراپی را از دست میدهد.

یکی دیگر از کمبودها و تضییقات تحمیلی به جامعه فیزیوتراپی ایران ،ممانعت وزارت بهداشت پزشک سالار ایران از توسعه آموزش فیزیوتراپی و ارتقا مقطع پایه این رشته به دکترای بالینی و عدم اعطای مجوز به روش های درمانی و تشخیصی جدید به متخصصین این رشته است.

از قبیل تجویز داروهای موثر در طی دوره درمان بصورت داروهای تغذیه ای و OTC، حق انجام اعمال تشخیصی الکترو میوگرافی و سونوگرافی تاندون و عضله ، تجویز رسمی وسایل کمکی ارتوپدی و…….که این ممانعت ها باعث پایین آمدن کیفیت درمان فیزیوتراپی و ضرر مستقیم به جامعه هست.

متاسفانه تجویز فیزیوتراپی در ایران دست پزشکانی هست که خودشان درک صحیح و آموزشی از این رشته ندارند و با کیفیت روش ها آشنا نیستند ، مثل اینست که قانون را طوری تعیین کنند که مثلا یک متخصص ارتوپدی فقط حق تجویز درمان به یک متخصص کلیه داشته باشد و متخصص کلیه بدون مجوز متخصص ارتوپدی نتواند به درمان مستقیم بیمار کلیوی بپردازد. این واقعا غیر عقلانی و غیر منطقی است.

از مشکلات دیگر رشته فیزیوتراپی در ایران مداخلات و اعطای مجوز فیزیوتراپی به غیر فیزیوتراپیست ها هست که اطلاع دقیقی از تکنیک های این رشته ندارند از قبیل طب فیزیکی ها و کایروپراکترها. در دنیا واقعا ایران در اعطای این مجوز ها استثنا است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *